Toen wilde ik wel eens wat anders. Zo werd ik in 1989 gevraagd voor een nieuw op te zetten Hillbilly band. Tater & the Domtown Two.
Later omgedoopt naar Hillbilly Boogiemen en tegenwoordig heten ze o.a ook Bluegrass Boogiemen. Geweldige muzikanten, hoop van geleerd en vele leuke buitenlandse tournees mee gedaan maar in plaats van vooruit gingen we steeds verder terug. In de 7 jaar dat ik daarin mee speelde gingen we van Hillbilly naar Bluegrass naar Oldtime, etc. Dat is mooie muziek, maar helaas niet genoeg voor mij! Het werd dus tijd voor een nieuwe stap. (deze band bestaat ook nog steeds trouwens).
Sinds die tijd is akoestische geluidstechniek en recording wel mijn tweede passie. Het is een kunst en een waanzinnig gevoel om een goede band, geluid- technisch, goed neer te kunnen zetten en/of op te nemen. Regelmatig schnabbel ik nog bij als geluidstechnicus met mijn proffesionele geluidsset en (mobiele) studio. Tja, al is het een geld verslindende hobby ik kan je dit zeggen ; Mocht ik door wat dan ook ooit niet meer zelf kunnen optreden...dan ben ik naar de.…..euh...sta ik achter de knoppen.
Splish-Splash was de volgende stap. Een soort Ska-Rock-Roll-surf band. Met Michiel de Jong op contrabas, Frank de Wildt op gitaar en Pieter Bakker op drums en ik ook nog steeds op gitaar maar onderwijl was ik al druk bezig met "de contrabas". Dat lompe instrument was ‘Het’ gewoon en ik wist dat mijn tijd daarmee nog zou komen. Ik was al in verschillende bandjes de Double Bass aan het spelen of viel zelfs al in bij wat grotere bands. Dikke bloedblaren dus en het is ongetwijfeld een van de moeilijkste uit te versterken instrumenten. Elke week probeer ik wel weer iets nieuws. Uiteindelijk heb ik nu een heerlijk en harder geluid kunnen ontwikkelen naar mijn eigen spel. Behalve te experimenteren met geluid ben ik ook wel weer een knutselsmurf en heb een aantal slimmigheden in, op en om de contrabas ontwikkeld. Mijn slap sleuf heb ik bijvoorbeeld ondertussen al zeker bij 10 andere contrabassisten teruggezien. Da’s toch ook weer leuk !
Een van die andere bandjes is het vermelden nog zeker waard. Het Duo Frans & Frank. Frank op gitaar en ik op contrabas. Voor en tijdens Splish-Splash waren we al aan het experimenteren en traden ook al regelmatig op. Begonnen als vakantiegrap waarmee we vrijwel in ieder dorpje aan de franse kust op straat optraden. Haha, met die opzichtige contrabas waarin ik een complete installatie had ingebouwd en dan die zelfgebouwde headsets, ...geweldig. Het was een onvergetelijke vakantie! Daarna zijn we zeker wel 13 keer voor een week optredens naar Egypte geweest, naar Venetië op een marine schip en later ook o.a de optredens in Lichtenvoorde bij Manus van Ooyen.... Manus bood aan om onze live CD te financieren in zijn kroeg en dat hebben ze geweten....wat een feest! Op die CD stond ook het nummer sjoelen is gaaf! (weer een grapje) en dat nummer is qua verkoop, optredens en wat al niet meer echt uit de hand gelopen. Platenbonzen kwamen met aanbiedingen waar je U tegen zegt maar met een als grapje bedoeld nummer wilde wij natuurlijk geen BN'ers worden. Nummer verkocht, rechten behouden :-) en de boel maar snel opgedoekt dus. Frank runt tegenwoordig zijn grote kroeg 'Dollars' in Arnhem.
Maar goed, na 3 magere jaren Splish-Splash kwamen er 3 vette jaren ‘Straat’ (tegenwoordig Strada) http://www.straat.org/ een muziektheatergezelschap. Versterkt en/of akoestisch en eindelijk als hoofdinstrument de doghouse bass. Vooral dat akoestisch spelen kan geweldig zijn. Dat had ik immers al jaren op straat gedaan. Echt alle muziekstijlen kwamen aan bod en grotendeels ook eigen nummers, en best goed ook, al zeg ik het zelf. Maarrrr vooral de show moest het doen bij Straat. Goede zaken gedaan en niks geen spijt van, maar ik moest gewoon effe verderop gaan kijken!
Vanaf 2000 (weer 3 jaar) met drummer Pieter Bakker en ondergetekende in het avontuur van het Eric Corton Trio gestapt. http://nl.wikipedia.org/wiki/Eric_Corton Ondanks de drukke agenda van Eric hebben we een prachtige tijd gehad. Zo deden we verschillende TV programma’s, “de vrienden van Amstel live” en “Barend en van Dorp”. Ook het voorprogramma van de gehele SGYMI tour (2001-2002) van KANE was een knaller. Dan de website, een guestbook die overliep, CD's, T-shirts, posters, plectrums etc, etc. en een grote, goed gemixte opkomst bij de optredens. Af en toe speelde ik toen ook al de Höfner beatles bas (van Carver). Mooie herinneringen aan die tijd vooral ook met Babette Scholte (het webmeisje/tourmanager) en Martijn Jurjus (de geluidstechnicus) hadden we een gouden team.
Met de drummer Pieter Bakker zijn we ook nog met het project "the Dreamteam" bezig geweest. Met Jan Kanis op gitaar, Marcel Fokker lead-vocals en op sax of Dick Remelink of Wouter Kiers. Ondanks de hoge verwachtingen is dit helaas niet van de grond gekomen. Ik geloof dat het stukliep op ieders andere bandjes, bezigheden en verplichtingen. Soms heb je dat helaas... Tot mijn grote genoegen val ik nog wel eens in bij de huidige band van Pieter, Jan & Michiel : http://www.decompaenen.nl
Tot 2006 was ik ook lid van http://www.bloodsweatandkiers.nl/. De band van Tenorsax beest Wouter Kiers. Door mijn toen 'te' vele bezigheden heb ik daar helaas afscheid van moeten nemen. Ik wacht nog steeds tot de huidige bassist een keertje uitvalt.... ;-) We hebben in 2006 nog wel een hele leuke CD uitgebracht.
Momenteel speel ik vooral in Duitsland met de al 22 jaar bestaande band the Speedos. Relatief gezien toch nog jonge bandleden. We genieten daar een grote naamsbekendheid. Naast de 100 akoestische optredens per jaar doen we ook van kleine podia tot en met van die mega podia events. Dat is natuurlijk erg afwisselend. Jammer alleen dat we door de gage verschillen tussen de twee landen te weinig in Nederland te zien zijn. Kijk toch maar eens op de website : http://www.thespeedos.de/ voor meer info.
De laatste CD "We did it" van de Speedos is trouwens ook van 2006.
CHECK OOK DE AGENDA !!!!
Grote groet,
Frans Hellemans (06-50272013)
|
